Blog: Rondje IJsselmeer voor de Classic F1 in Witmarsum

Zondag 23 oktober was er een F1 Classic race in Witmarsum.

de baan ligt in de ruimte achter de winkel

Kwart over 7 zie ik Kees al aankomen. Een kwartier te vroeg, dat belooft wat! Snel de koffer in de auto en weg zijn we, dit keer richting de afsluitdijk. Er is geen kip op de weg en tegen half 9 zijn we er. Wat onwennig na zo’n lange tijd weer eens andere slotracers te gaan ontmoeten stappen we de winkel van Guus en Jacqueline binnen. Het is nog niet zo druk als ik had verwacht, maar toch is het al krap qua sleutelruimte. Bas en Willem komen ook nog dus dat wordt een uitdaging.

de prototype Ferrari 312

Na een korte begroeting en een bak koffie gaan we de Policar-baan eens verkennen. Hij voelt qua grip wel goed aan. Ik vergaloppeer me meteen op het achterste rechte stuk en verdwijn over de rand! Er bleek daar opeens een bocht te zitten! Maar na een aantal voorzichtige rondjes kreeg ik toch wel een soort ritme te pakken en bleven verdere ongelukken gelukkig uit. Ik heb de blauwe Lotus 49 van Siffert en de rood/witte 72 van Rindt. Kees rijdt vandaag met de nog nieuwe Ferrari. Er zijn veel Lotussen waaronder een blauwe en een witte.

de Vanwall tussen het wat modernere spul

Johan heeft een Vanwall om weten te bouwen tot een gevaarlijk projectiel. De wielen staan wat meer uit de auto dan toen hij bedacht werd, maar de bandjes zijn wel even iel als het origineel. Uit de dikke body steekt een pinion die middels een tandwiel de achteras aandrijft. De motor staat er dus dwars in. Het is niet zo stil als een Policar, maar ik ben verbaasd over de grip die hij op een of andere manier weet te genereren. De tijden zijn indrukwekkend. Ik besluit voor de Rindt Lotus te gaan, vooral omdat die beter remt dan zijn blauwe voorganger. Als ik zo eens op de tijden let dan hebben we nog wel wat te doen! Aan de auto zelf valt eigenlijk weinig te sleutelen. Er komt alleen 1,5 gram lood in de platte neus, omdat de Lotus vooral tunnel-uit nogal eens wil opstijgen. Dat lijkt nu in ieder geval verholpen. Ik kruip nu ook onder de 11 sec. De locals draaien intussen al onder de 10! Het is nu helemaal vol en Fries lijkt de hoofdtaal. Dat dat op Engels lijkt is wel eens geopperd, maar John maakt het wel erg bont. Hij blijkt echter “gewoon” Engels te praten. De Scholtens zijn er inmiddels ook en die mengen zich qua tijden ook al meteen in onze regionen. Bas is nog wel behoorlijk aan het sleutelen aan zijn wingcar. Als banden heb ik de nogal zachte GT3 band van NSR op velgen in de zelfde maat als het origineel. Bas en Willem hebben de oude Policar banden.

Sebastiaan heeft het druk als keurmeester

De keuring begint om 11.30. Voor we het weten is het 12 uur en zitten we nog midden in de keuring. Mijn auto is iets te laag, maar dat is ter plekke op te lossen.

de enige March Chris Amon van Rob

Na de keuring wordt er gekwalificeerd. De locals doen het hier als verwacht prima. Maar van de westerlingen is het Sebastiaan, wie anders, die de show steelt. Tot op het laatst is hij bezig geweest met zijn Williams en bij de keuring, die hij zelf uitvoert, ligt de auto nog in delen in een bakje. Eenmaal in elkaar en op de baan is dat allemaal vergeten en blaast hij er een 9.5 uit. 0,35 sneller dan wie dan ook. Een extra bandenwissel zou je dan tijdens de race nog moeten kunnen doen! Johan zit met de Vanwall ook gewoon onder de 10 tussen allerlei Lotussen. Bas is onze snelste man met de Williams: 10.228. Willem, Kees en ik zitten vlak bij elkaar tussen de 10.6 en 10.7 van de 11e tot de 13e tijd… van de 16! Dan kunnen we beginnen. Eerst zouden de snelsten beginnen, maar dat wordt toch omgedraaid zodat de langzamere goden af gaan trappen. Er is hier sprake van een valse start, dus opgelet!

Race 1-1: Kees, Jenker, Rob en Robert bijten het spits af. Rob met de March ging er echt voor. Hij weet Jenker af te schudden en heeft 129 ronden achter de naam staan. Bij Kees liep het minder florissant. De Ferrari gaf er al snel de brui aan. Er is een draadje te strak gezet en die heeft zich los weten te trekken. Kees is ruim een kwartier bezig met de soldeerbout, draadjes en inbusboutjes. Net voor het einde rijdt hij nog een paar rondjes. Net geen 23 totaal helaas.

Race 1-2: Bas, Jenco, Willem en ikzelf. Een soort SRA onderonsje. Bas is al snel uit beeld. Ik probeer me Willem en Jenco van het lijf te houden. Bij de eerste lukt dat maar Jenco glipt me net door de vingers. Met de 130 ronden is te leven, wel dik 4,5 minder dan Bas, die bovendien last krijgt van de versnellingsbak.

Aukje stond haar mannetje

Race 1-3: John, Sjouke, Aukje en Erwin. De enige dame in het veld, Aukje, weert zich prima tussen de heren. Ik meen de Lotus wel een keer over de boording te zien floepen, maar met bijna 138 rondjes klopt ze tot dan toe iedereen. Sjouke en Erwin zijn in een nek aan nek gevecht gewikkeld dat door laatstgenoemde wordt gewonnen. Alle 3 iets sneller dan Bas in de vorige, alleen John lukt dat net niet.

De snelle mannen in race 1

Race 1-4: Sebastiaan, Damian Richard en Johan. De grote kanonnen. De wingcars tegen de Vanwall, een groter contrast is bijna niet voor te stellen. Sebastiaan gaat er als gebruikelijk weer snel  vandoor. De andere 3 zijn nog best lang in gevecht gewikkeld als de kleine foutjes het verschil gaan maken. De Vanwall kan het net niet meer bijbenen. Hij lijkt ook meer herrie te maken. De smalle bandjes tenslotte kun je ook niet eeuwig over de baan blijven uitsmeren. Er komt een moment dat het rubber op is. Damien rijdt onverstoorbaar door en pakt wat voorsprong op Richard die hier toch een opmerkelijk tempo aan de dag weet te leggen. Sebastiaan wint met maar liefst 7,5 ronden voorsprong op Damien die toch gewoon 2e staat in de eindstand van deze eerste race! Richard is uiteindelijk 4e omdat  Aukje hem net voor is gebleven

Sebastiaan stuift een andere wingcar voorbij

Na een korte onderbreking gaan we de tweede race in omdat de tijd wat begint te dringen.

Race 2-1: Jenker, Willem, Robert en Kees. 2 SRA-mannen dus al meteen. Kees moet nu laten zien dat er wel potentieel in de Ferrari zit. Willem heeft het de hele race aan de stok met Jenker. Uiteindelijk trekt onze SRA-man aan het kortste eind. Hij verbetert wel met maar liefst 2 baanstukken t.o.v. race 1! Kees verbetert uiteraard ook, maar de 118 ronden lijken wel voor verbetering vatbaar. Laatste wordt Robert.

Race 2-2: Johan, Jenco, JW en Rob. De Vanwall van Johan is in het begin wel rap, maar het kwetsbare Engelse mechaniek begint zijn tol te eisen. Jenco is duidelijk de snelste man. Ik kan soms aanhaken, maar verlies per rondje toch te veel. Ook Rob is sneller, maar neemt teveel risico, waardoor we steeds bij elkaar in de buurt blijven. Ik lijk vooral toe te geven bij het inremmen van de bochten. Op het laatst is Rob toch nog 1 ronde op me uitgelopen. Hij heeft iets sneller gereden dan in race 1, ik wat trager.

Race 2-3: Erwin, Sjouke, Bas en John. Bas heeft zijn tussentandwiel moeten vervangen. De bovenste schroef  die de motor in de motormount op zijn plaats houdt heeft een stuk motormount doen afbreken. En laat dat stukje nu net tussen de tandjes zijn gaan zitten. Er zijn heel wat tandjes op een rij verdwenen. Met een nieuw asje en wat goede tips van Jacqueline klinkt de Williams wel beter, maar lijkt de vaart er toch ook wat uit. Bas rijdt voor wat hij waard is, maakt opvallend weinig fouten, maar moet de sigaren van de tegenstanders toch 1 voor voor laten. Ook bij Bas lijkt het verschil vooral bij het ingaan van de bochten te ontstaan. Hij legt 1 rondje minder af dan in race 1, Erwin wint met 3 ronden voorsprong.

Race 2-4: Aukje, Sebastiaan, Damian en Richard. De snelheid van deze groep is echt hoger dan dat van de rest. Damian geeft wel iets beter partij dan in race 1, maar het is Sebastiaan die toch weer wint. Een fractie minder snel dan in race 1, maar wel heel constant. Damian is ruim 2 en Richard zelfs 3 ronden sneller dan in de eerste race. Deze drie heren bezetten ook de eerste drie plaatsen in de eindstand. Aukje is exact 1 ronde langzamer dan in haar 1e race, maar blijft Erwin daarmee toch voor, goed voor een 4e plaats overall.

resultaat per groep
eindklassement

Het is al vrij laat en omdat er toch wat mensen een behoorlijk stukje rijden voor de boeg hebben gaat de prijsuitreiking er vlot achteraan. Snel afrekenen en een met haastige groet gaan we naar de auto. De routeplanner gooit ons de andere kant op terug, dus via de polders i.p.v. de afsluitdijk. Tien over 7, ruim 1,5 uur later staan we in Bussum op de stoep. Kees moet nog een half uur voordat hij thuis is. Het is een lange goed bestede dag geweest.  Dank aan Guus en Jacqueline voor dit initiatief zodat we eindelijk weer eens met wat anderen konden racen.

de Lotussen hebben nogal last van opvliegers

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *